You are here: Home >Archive for the ‘dwory’ Category

Rzemiechów

Prosty piętrowy dwór, nakryty dachem czterospadowym, poprzedzony na osi murowanym gankiem, na którym balkon. Dom wzniesiony pod koniec XIX lub na początku XX wieku. Rzemiechów jest znany w dokumentach zapewne co najmniej od 1303 roku. W XVI wieku należał do Starkowieckich ze Starkówca. Jak pisze dawny autor, „w roku 1578 zarządzał tu Jędrzej Biestrzykowski imieniem […]

Mełpin

Bardzo zgrabny, parterowy dwór z trzyosiową wystawką mansardowego dachu i gankiem niosącym balkon. Półokrągłe, z ozdobnymi obramieniami i poprzedzielane pilastrami okna parteru dodają charakteru i ożywiają elewację frontową dworu. Dwór zbudowany dla Wiktora Unruga około 1910 roku przypomina dwory budowane przez Stawskiego czy Boreckiego w tak zwanym stylu polskim. Mełpin w dokumentach występuje niezwykle wcześnie, […]

Chwalibogowo

Okazały i dobrej klasy artystycznej piętrowy pałac w Chwalibogowie został wybudowany w nawiązaniu do architektury francuskiej XVII wieku, a szczególnie do dziet jej czołowego twórcy Franęois Mansarta. Tak zwanym mansardowym dachem oraz wyższym od głównego korpusu ryzalitem środkowym nakrytym wysokim i bardzo stromym, płasko ściętym dachem przypomina pałac w Zakrzewie niedaleko Gniezna. Bardzo „francuski” charakter […]

Grab

Wielki kolumnowy portyk w głównej fasadzie dworu w Grabiu dowodzi, jak żywa była i jak bardzo zrośnięta z polską tradycją sztuka klasycyzmu, nie na darmo sto lat później nazwana – w połączeniu z innymi elementami architektonicznymi – stylem polskim bądź krajowym. Przechodziły i odchodziły mody na gotyk, renesans czy barok, a klasycyzm od końca XVIII […]

Piękny pałac

Pałac został wybudowany zaraz po roku 1910. Bryła głównego korpusu wzbogacona o podwójnie wyłamany ryzalit głównego wejścia z okazałym jońskim portykiem kolumnowym oraz o wysunięte ryzality po obu stronach korpusu głównego. Korpus główny i ryzality nakryte wysokimi łamanymi dachami polskimi, które w odróżnieniu od typowego francuskiego dachu mansardowego mają znacznie mniejszy stopień załamania górnej połaci […]

Ciekawy park

Później należało do Malechowskich herbu Habdank, a w XVII wieku do Grodzickich. W 1694 roku nabyte zostało przez burgrabiego poznańskiego Przectawa Potockiego. W końcu XIX wieku z dóbr Potockich z Będlewa powstała ordynacja. Bolesław Potocki z Będlewa, dla którego wybudowany został pałac, udziałowiec słynnego banku Kwilecki, Potocki i S-ka, za swe zasługi dla wiary i Kościoła otrzymał od papieża Leona XIII dziedziczny tytuł hrabiowski. Aktywny społecznie na wielu polach ofiarował też plac w Poznaniu pod Teatr Polski, zwany stąd Teatrem w Ogrodzie Potockiego. W roku 1912 ordynatem na Będlewie był hr. Józef Potocki [...]
Read User's Comments

Rezydencja w Będlewie

Najlepszym tego przykładem jest zbudowana w 1866 roku dla Bolesława Potockiego rezydencja w Będlewie, która, choć posiada wiele średniowiecznych form, jest bardziej wygodnym pałacem aniżeli obronnym zamkiem. Ładny neogotycki pałac jest harmonijnym konglomeratem mniejszych i większych brył – wież, przybudówek, ryzalitów. Jego piętrowa część środkowa została podkreślona murowanym arkadowym gankiem mieszczącym główne wejście do pałacu [...]
Read User's Comments

Dwór klasycystyczny

Parterowy, z okazałym piętrowym ryzalitem zwieńczonym trójkątnie, nakryty wysokim łamanym dachem, w którym mieszkalne piętro. Wytomyśl występuje w dokumentach co najmniej od 1250 roku. W XVI wieku miał tu swoje działy Marcin Ostroróg Lwowski. Później miejscowość należała do Opalińskich, pod koniec XVII wieku do Unrugów, w XVIII i XIX wieku do Szotdrskich [...]
Read User's Comments