You are here: Home >Archive for the ‘dwory’ Category

Wola

Zapewne zniekształcony po wojnie dwór z początku XX wieku, piętrowy, nakryty niemal płaskim dachem, z płytkim ryzalitem w części środkowej zwieńczonym niewielkim trójkątnym naczółkiem, z wieloboczną, dwukondygnacyjną przybudówką-wieżą w narożniku fasady. Wola istniała już na początku XVI wieku. Pod koniec XVIII stulecia należała do Jaraczewskich i Zielińskich, potem do Wita Lubieńskiego, a następnie do Skrzydlewskich. […]

Siedlemin

Skromny, późnoklasycystyczny dwór wzniesiony około 1830 roku, parterowy, z użytkowym poddaszem, nakryty dachem łamanym. Na osi fasady piętrowy ryzalit z czterema pilastrami, zwieńczony trójkątnym szczytem. Siedlemin występuje w dokumentach co najmniej od początku XIII wieku. W 1296 roku kasztelan kaliski Berwołd brat dziesięciny z Siedlemina. W 1390 roku Wacław Zaremba z Jaraczewa pisał się panem […]

Piechcin

Okazały, piętrowy dwór – niemal pałac -eklektyczny, ale z przewagą elementów neorenesansowych, z wypracowaną i na dobrym poziomie dekoracją architektoniczną: boniowania, gzymsy, okazały ganek, balustrady, dekoracyjne obramienia okien o różnych kształtach. Wszystko to czyni ten zbudowany w drugiej połowie XIX wieku dwór przykładem dobrej roboty architektonicznej i rzemieślniczej. Wieś wspomniana w dokumentach już w 1298 […]

Górzno

Eklektyczny, piętrowy dwór z drugiej połowy XIX i początków XX wieku, z elementami neorenesansowymi, z dominującą wieżą w narożu i ryzalitem zawierającym wejście. W odległości około dwóch kilometrów, na skraju lasów, w 1904 roku wybudowany został dla ówczesnego właściciela Górzna Kurta Mullera nowy pałac, o formach klasycyzujących, dość szlachetnej bryle, piętrowy z bardzo obszernym ryzalitem […]

Czarnuszka

Bardzo zgrabny, neoklasycystyczny dwór parterowy z końca XIX wieku, z ładnym wgłębnym portykiem o dwóch kolumnach zwieńczonym frontonem, nakryty wysokim dachem dwuspadowym. Dzięki bardzo dobrym proporcjom dwór posiada wiele kameralnego wdzięku. Czarnuszka pojawia się w źródłach w 1398 roku. Na przełomie XVI i XVII wieku własność Sośnickich. W 1774 roku należała do Franciszka Ksawerego Sokolnickiego, […]

Ciekawy park

Później należało do Malechowskich herbu Habdank, a w XVII wieku do Grodzickich. W 1694 roku nabyte zostało przez burgrabiego poznańskiego Przectawa Potockiego. W końcu XIX wieku z dóbr Potockich z Będlewa powstała ordynacja. Bolesław Potocki z Będlewa, dla którego wybudowany został pałac, udziałowiec słynnego banku Kwilecki, Potocki i S-ka, za swe zasługi dla wiary i Kościoła otrzymał od papieża Leona XIII dziedziczny tytuł hrabiowski. Aktywny społecznie na wielu polach ofiarował też plac w Poznaniu pod Teatr Polski, zwany stąd Teatrem w Ogrodzie Potockiego. W roku 1912 ordynatem na Będlewie był hr. Józef Potocki [...]
Read User's Comments

Rezydencja w Będlewie

Najlepszym tego przykładem jest zbudowana w 1866 roku dla Bolesława Potockiego rezydencja w Będlewie, która, choć posiada wiele średniowiecznych form, jest bardziej wygodnym pałacem aniżeli obronnym zamkiem. Ładny neogotycki pałac jest harmonijnym konglomeratem mniejszych i większych brył – wież, przybudówek, ryzalitów. Jego piętrowa część środkowa została podkreślona murowanym arkadowym gankiem mieszczącym główne wejście do pałacu [...]
Read User's Comments

Dwór klasycystyczny

Parterowy, z okazałym piętrowym ryzalitem zwieńczonym trójkątnie, nakryty wysokim łamanym dachem, w którym mieszkalne piętro. Wytomyśl występuje w dokumentach co najmniej od 1250 roku. W XVI wieku miał tu swoje działy Marcin Ostroróg Lwowski. Później miejscowość należała do Opalińskich, pod koniec XVII wieku do Unrugów, w XVIII i XIX wieku do Szotdrskich [...]
Read User's Comments